Pola Raksa Wzrost -Apolonia Raksa urodzona 14 kwietnia 1941 roku w Lidzie, Polska, Pola Raksa jest polską aktorką filmową, teatralną i telewizyjną. Była niewątpliwie jedną z najlepszych aktorek polskiego filmu. W latach 60. i 70. dała się poznać jako przedstawicielka eksplozji seksu w polskim kinie. Wśród jej wielu ról aktorskich najbardziej rozpoznawalną rolą jest rola Marusi w filmie Czterech czołgistów i psa. Porwanie Agaty,
Aria dla atlety i W pogoni za Adamem to tylko niektóre z filmów, w których wystąpiła. Za działalność na rzecz rozwoju kultury polskiej została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”. W ankiecie przeprowadzonej w 2003 roku czytelnicy “Super Expressu” uznali ją za najlepszą atrakcyjną blondynkę w Polsce.
Urodziła się w pobożnej katolickiej rodzinie jako córka Edwarda Raksy w Lidzie, wówczas mieście powiatowym II RP pod okupacją. przez ZSRR. Moi rodzice uciekli z kraju po wojnie iw końcu zamieszkali w Lenicy we Wrocławiu, w Polsce, w nowo ustalonych granicach kraju. Jej matka była krawcową, a ojciec szył czapki;
wkrótce potem rodzina przeniosła się do Jeleniej Góry. Pola i Jolanta Raksa chodziły do jeleniogórskiej Szkoły Podstawowej nr 4 i I Liceum Ogólnoksztacce im. Stefana Eromskiego. Następnie uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły średniej uczęszczała na Wydział Polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego.
Pod koniec lat 50. była studentką polonistyki, kiedy w barze mlecznym podszedł do niej fotoreporter, który namówił ją na sesję zdjęciową. W ten sposób znalazła się na pierwszej stronie młodzieżowego magazynu „Around the World”. Pola Raksa zadebiutowała jako aktorka w filmie Szatan z siódmej klasy z 1960 roku, wyreżyserowanym przez Marię Kaniewską iw obsadzie,
w której znalazła się młoda aktorka. Miała znaczący udział w filmie Rzeczywistość z 1960 roku. Od tego czasu przeniosła swoje zainteresowania akademickie z polonistyki na Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. Debiutowała aktorsko w Teatrze Powszechnym w Łodzi 6 marca 1964 roku i pracowała tam do 1968 roku.
Od 1968 roku występowała w warszawskim Teatrze Współczesnym i pozostała tam do 1986 roku. lata 80. dobiegły końca. Do aktorstwa wróciła w 1993 roku filmem Porwanie Agaty, choć wydaje się, że była to jej ostatnia rola filmowa. Z kolei ostatni występ na scenie miała miejsce w 1997 roku w “Listach naszych czytelników” Zbigniewa Herberta,
zrealizowanych w Teatrze Dramatycznym w Warszawie pod dyrekcją Zdzisawa Wardejna. Po 1993 roku przestała występować w filmach i nigdy nie udzielała wywiadów. Raksa jest ekspansywna. Jej prace zostały zaprezentowane na koncercie Ewy Baszczyk w Teatrze Studio w Warszawie z projektowanymi przez nią ubraniami.
Od 1998 roku była redaktorem naczelnym działu mody „Rzeczpospolitej”. Urodzona 14 kwietnia 1941 roku Apolonia „Pola” Raksa jest polską aktorką, piosenkarką i modelką, która w latach 60. Lata 70. W Lidzie urodziła się Pola Raksa, córka Edwarda. Jej rodzina uciekła z nazistowskich Niemiec w 1943 roku i ostatecznie po wojnie przeniosła się do Wrocławia.
W latach 50. reporter magazynu Dookoa świata zobaczył ją podczas występu w barze mlecznym, co zapoczątkowało jej karierę. Zrobił jej kilka zdjęć i wkrótce Raksa została wyróżniona jako Dziewczyna Tygodnia w publikacji. Wkrótce potem zaczęła otrzymywać oferty ról epizodycznych w filmach. Studiowała na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego nr 1 we Wrocławiu.
Raksa należała do studenckiej grupy teatralnej Kalambur. W końcu zdecydowała się na karierę filmową, więc przeniosła się do łódzkiej PWSFTviT. Dyplom otrzymała w 1964 roku i w tym samym roku zadebiutowała na scenie. Po występach w łódzkim Teatrze Powszechnym w latach 1964-1968 przeniosła się do Warszawy i zaczęła występować w Teatrze Współczesnym.
W 2003 roku została wybrana przez czytelników gazety Super Express najlepszą polską blondynką. Raksa otrzymała kilka wyróżnień. Z pierwszego małżeństwa, Andrzeja Kostenko, urodziła syna Marcina. Grzegorz Markowski wyśpiewał to najlepiej w kultowej „Autobiografii” Perfecta: „wszyscy oddaliby życie za jej twarz Pola Raksa”.
Każdy, kto dorastał jako męski reprezentant Polski w latach 60., z pewnością miał kiedyś sympatię do tej oszałamiającej aktorki. W 1960 roku Raksa po raz pierwszy pojawił się w kinie w filmie dla nastolatków „Szatan z segoskiego”. Na ten „Szatan…” poszliśmy całą klasą na film Praha, kiedy to była jeszcze klasa męska – wspomina Bogdan Olewicz,
autor treści lirycznej słynnej piosenki Perfect. – I na tym koniec. Prawie połowa uczniów zakochała się w sobie w ciągu pierwszych kilku tygodni szkoły. Lustra z portretem pojawiły się nagle na bazarze Royckiego – twierdził Olewicz. Gdyby Pola Raksa nie zagrała w „Szatanie z siódmej klasy”, mogłaby być jeszcze studentką piątki na Wydziale Polonistyki UWWrocławia,
ucząc polskiego chłopców zakochanych w nauczycielce po uszy, gdyby nie spotkała pewnego dnia w barze mlecznym reportera tygodnika „Dookoa aw”. Ale sprawy potoczyły się inaczej. Aby cała Polska zachwycała się jej urodą, reporter namówił dziewczynę do pozowania do zdjęć do tygodnika. Gdy reżyserka „Szatana z siódmej klasy” Maria Kaniewska zobaczyła Apolonię,
obsadziła prawie 20-latkę w roli. Po popularności filmu Pola postanowiła zweryfikować swoje życiowe wybory i zapisała się na Wydział Aktorski Akademii Muzycznej im. Łódzką Szkołę Filmową, którą ukończył w 1964 roku, nadal grając w filmach. Wśród kilku filmów, w których wystąpiła Pola Raksa, są Rękopis znaleziony w Saragossie Wojciecha Jerzego Hasa i Prochy Andrzeja Wajdy.
