Piotr Fronczewski Jason Statham -Piotr Fronczewski to polski aktor, śpiewak kabaretowy i teatralny, urodzony 8 czerwca 1946 roku w Łodzi. Powszechnie uważany jest za jednego z najlepszych i odnoszących największe sukcesy aktorów wszechczasów. Jego matka, Bogna Duszyska, była Polką, podczas gdy jego ojciec, Wadysaw Fronczewski,
był Polakiem i Żydem. Jego dziadek ze strony ojca pierwotnie nazywał się Wadiaw Finkelstein, ale zmienił nazwisko przed II wojną światową. Karola Wierczewskiego Liceum w Warszawie, które ukończył. Disco LP Piotra Fronczewskiego z 1983 roku z fikcyjną postacią Franka Kimono miało być muzycznym żartem, ale odniosło ogromny sukces.
Fronczewski zaczynał jako aktor w produkcjach teatralnych. Był także artystą kabaretowym. Kasia i Magda Fronczewskich, jego córki, były znanymi dziecięcymi wokalistkami lat 80. i 90. Jego najbardziej rozpoznawalną rolą jest rola Pana Kleksa w filmowych adaptacjach książek dla dzieci Jana Brzechwy i Craiga Bonnera pod tym samym tytułem.
W Polsce użyczył głosu Panu Iniemamocnemu Parrowi, a także Diego w polskim dubbingu filmów z epoki lodowcowej. najwybitniejsi polscy aktorzy dramatyczni działający po 1965 roku. Ma na swoim koncie wiele głównych i drugoplanowych ról w najważniejszych filmach, w tym u uznanych polskich reżyserów, m.in. Andrzeja Wajdy.
Ignoruj krytyków i doceniaj ludzi, którzy wiedzą, o czym mówią: „Pan Piotrus” to dobrze znane i szanowane nazwisko w branży i nie bez powodu. Potem dostał się na polską scenę kabaretową i stand-upową i stał się tam wielką gwiazdą. Piotr Fronczewski zyskał miano mistrza dowcipnych ripost.2011 Amerykańsko-brytyjski film animowany pt.
„Gnomeo i Julia”. Historia dwóch porcelanowych krasnali ogrodowych o imieniu Romeo i Julia oparta jest na tragedii Szekspira pod tym samym tytułem. Za reżyserię odpowiada Kelly Asbury. 11 lutego 2011 roku film miał swoją światową premierę, a 6 maja 2011 roku miał swoją polską premierę. Piotr Fronczewski to polski aktor, piosenkarz, satyryk, reżyser teatralny,
i profesor urodzony 8 czerwca 1946 roku w Łodzi. Wystąpił w około 120 różnych filmach i programach telewizyjnych. Od ojców, po gangsterów, grał ich wszystkich w filmach. Słuchowiska radiowe zawierały jego charakterystyczny głos. Udzielał głosu wielu postaciom z gier wideo i filmów animowanych, w tym Thrallowi z Baldur’s Gate i Diego z epoki lodowcowej.
Oprócz tych filmów pojawił się także w Piotruś Pan, Seria niefortunnych zdarzeń Lemony’ego Snicketa, Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków, Opowieść wigilijna, Gnomeo i Julia, Samochody 2 i Księga dżungli, i wielu innych, w zarówno role główne, jak i drugoplanowe. Absolwent PWST w Warszawie, gdzie obecnie pełni funkcję zarówno reżysera, jak i wykładowcy.
Wśród najbardziej znanych i zdolnych do adaptacji aktorów w historii polskiego kina. Wraz z Wojciechem Pszoniakiem i Andrzejem Sewerynem został uznany za jednego z trzech najwybitniejszych polskich aktorów dramatycznych działających w Polsce po 1965 roku przez Gustawa Holoubka, Tadeusza Omnickiego i Zbigniewa Zapasiewicza w 1990 roku.
Film zdobył ponad dwadzieścia wyróżnień. Czytelnicy „Polityki” uznali go za 15 najlepszego aktora wszechczasów. 8 czerwca 1946 roku w Łodzi przyszedł na świat. Mieli go rodzice Wadysław Fronczewski i Bogna z domu Duszyska. Jego matka była katoliczką, a ojciec Żydem; urodzony jako Izrael Finkelsztejn jako syn Natalii Finkelsztejn,
przyjął nazwisko Fronczewski i zajmował się organizowaniem powojennej widowni Teatru Syrena. W wieku trzech lat przeprowadził się wraz z rodziną do Warszawy. Pasję do sceny rozwijał od najmłodszych lat. W latach 50. grał w spektaklach Teatru Syrena oraz w Teatrze Telewizji, m.in. „Żołnierz królowej Madagaskaru”,
„Szymon Chrzszcz obraża sakrament małżeństwa”, „Raz dwa i jeden jeden”, „Koniec świat o ósmej”. Wraz z Adolfem Dymszą i Madame Sans-Gêne moimi rodzicami są pan Vincenzo i pani. W wieku 12 lat zadebiutował w filmie Wolne Miasto jako Bogu, syn listonosza. Na początku lat 60. wcielił się w postać Bolka Jaboskiego w słuchowisku W Jezioranach.
Następnie w IX klasie przeniósł się do XXXIV LO im. Karola Wierczewskiego z powodu słabych wyników w nauce w Liceum św. święty. Augustyna w Warszawie. Naukę aktorską rozpoczął pod kierunkiem Mariana Wyrzykowskiego w warszawskiej PWST w 1964 roku. Po ukończeniu z wyróżnieniem w 1968 roku rozpoczął karierę aktorską w warszawskim Teatrze Narodowym,
gdzie grał młodego dzieciaka w musicalu Krama z piosenkami. W następnym roku zaczął występować pod dyrekcją Erwina Axera w Teatrze Współczesnym, gdzie grał różnorodne role, m.in. Mortimera w Mary Stuart, strażnika w Potędze ciemności, Alexa w Miłosierdziu Bożym, Arlekina w Stag King i pacjent w All Sweetness.
Przez cztery lata pracował jako asystent Tadeusza Omnickiego na Wydziale Aktorskim warszawskiej PWST. Zaczął występować o godzTeatru Dramatycznego pod dyrekcją Gustawa Holoubka w 1973 roku i pozostał tam przez następną dekadę, grając takie role jak m.in. Henryk w Weselu, Książę Filip w Iwonie, księżniczce Burgundii,
Błazen w Królu Learze, Antenora w Odprawie posłów greckich, Chuck Morello w To na pewno nadejdzie, Macrot w Nocy listopadowej, Witusia w Skizie i tytułowi bohaterowie w Bartleby Mackie Majchra w Operze za trzy grosze, Brindsley w Czarnej komedii, Chlestakow w Inspektorze i płaszczu czy Sukowski w Znakach wolności to tylko niektóre z ról,
które grał w Teatrze Telewizji w tym czasie. Ponadto występował w kabaretach, takich jak Kabaret Pod Egidem i Kabaret Olga Lipiska. W latach 70. był obserwowany przez SB razem z Janem Pietrzakiem i Krystyną Jandą w ramach akcji przeciwko producentom Kabaretu Pod Egidem;
